Dromen, strijd, twijfel en berusting.

In je wereld vol met kansen, wensen en hoop, koester je een droom.

Een droom die je hart vervult van blijdschap, het sneller doet slaan en je hebt het tot het volmaakte levensdoel gesteld, om deze droom waarheid te laten worden.

Een droom, die bij voorbaat gedoemd is om altijd een droom te blijven, een onwerkelijkheid, nooit geaccepteerd zal worden, als jouw leven de realiteit wordt van die droom. Maar het weerhoudt je er niet van om te hopen op de mogelijkheid je droom te beleven, te leven en er wat van te maken. Met passie stort je je op alle wegen die je realiteit kunnen doen worden van je droom en je ondervind veel tegenslagen, maar ook veel geluk, blijdschap, liefde, warmte en dat geeft je hoop, dat je droom bewaarheid zal worden.

Je hebt geduld, want jouw droom is je ultieme wens een diepgeworteld verlangen van je ziel en zaligheid. Jaren verstrijken en de afstand tussen de droom en de werkelijkheid word kleiner, je overwint obstakels, je wordt moedig en je droom is tastbaar, het is echt, je kan het voelen en je obstakels dwing je naar de achtergrond, de moeilijke weg waarover de realiteit van je droom voert, neem je met daadkracht, tijd speelt geen rol, beperkingen schuif je opzij, je wil alleen nog maar dat ene, dat wat je dacht dat niet voor jou was weggelegd, dat wat je dacht dat je er alleen maar van kon dromen. Een grote wens, niet in vervulling gegaan door een toverstok, maar door je strijd, je werk, je leven, je geduld en het wachten, wachten zonder te weten, want je keuze was gemaakt, andere dromen zijn er niet, ander dromen zullen er niet komen. En dan is er de realiteit, dat is het leven, die neemt het in zich mee, de realiteit van het onwerkelijke en het aangename van je beleving. Je voelt je sterker en je weet dat je terrein wint, alles haal je uit de kast, want niets mag kapot maken wat je hebt verworven. Het is een deel van jezelf, je keuze. Heeft iemand je ooit gezegd, dat waarheid van dromen je werkelijkheid vertroebelen. Als dat zo was dan had je zeker nooit geluisterd, want jij weet dat je je door niets of niemand laat weerhouden, je hebt je er in vastgebeten als een leeuwin in haar prooi en je merkt dat het werkelijk harder is om vol te houden dan je je had voorgesteld in je dromen. Maar je strijd duurt voort, want opgeven daar geloof je niet in. Al je energie, je kracht en je vermogen stop je erin om eruit te halen wat het voor je geven wil. Je moet door, terug is geen optie meer, niet nu je er bijna bent, bijna kan je de eindstreep zien, het doel, die je droom totaal gerealiseerd heeft en het zal doen voortbestaan tot in eeuwigheid. Je wilt het vasthouden, je denkt dat niets je meer in de weg zal staan. Maar dan doemt het laatste obstakel zich op, of was het er altijd geweest en had je het niet gezien. Het is een gevaarlijke, één die twijfel zaait, één die je wil doen geloven dat wat je in de realiteit hebt gebracht terug hoort in je dromenwereld. Je pad naar je doel splitst zich af en je ziet alles wazig, maar je rent met open ogen vol verwachting naar je doel, maar je ziet het niet, het obstakel dwingt je ongewild te kiezen, het pad met je droom die lonkt en waar je jezelf je realiteit kan waar maken of het pad naar de onwerkelijkheid, leeg, zonder kleur, droom of wens, een pad naar leegte en onzekerheid een pad zonder doel en pad met niets, niets wat aantrekt, niets wat afstoot. Het is geen keuze, het is een feit, waar kan je heen als het pad dat je werkelijk wilt achter het obstakel vervaagt en misschien wel verdwijnt, omkijken kan niet meer, want je weet dat als je dat doet je het pad waar je wilt lopen niet meer kan zien, niet meer kan vinden. Kiezen is geen optie, je wilt alleen maar één ding, en nu kom je niet verder. Er zit niets anders op, niet kiezen is ook een optie, niet kiezen en berusten, zo is het vandaag, morgen is het een ander verhaal.