Vlieg terug in de werkelijkheid vlinder -- kort gedicht --

Een surrealistische relatie 
net als een liefde in werkelijkheid.

Zo voelde dat voor mij
Maar de jouwe was toch een andere

Hoe “veilig” mag tijdelijk zijn? UPDATE

Dit is een blog die ik schrijf over de school van mijn oudste zoon.

Hij zit op de Eerste Nederlandse Buitenschool. Met name over

de veiligheid van hun tijdelijke locatie.

Wat is de Eerste Nederlandse Buitenschool voor een school.

Voor het gemak citeer ik hier de informatie van de website van hun school.

Herfst

De herfst is begonnen

Dagen dat je het voelt

Je weet dat het bekoelt

En luchtigheid is ongepast

Een einde dat komt in zicht

Het begin van het afsterven

verloren kleur zal ook bederven

maar hou het nu nog even vast.

De vervloekte bruid -kort verhaal-

Vanaf haar 16e verjaardag had ze gedroomd van deze dag. En nog meer van de nacht. 
En eindelijk nu ze bijna haar 26e verjaardag kon vieren, was het dan zover. Ze kon niet wachten. De ceremonie en het feest ging als een roes aan haar voorbij. En ze nam gelukzalig de hand van haar kersverse man in de hare. Ze kende hem nu 2 weken, sinds hij door een bevriende vrouw van haar moeder was voorgesteld. Ze was de 25 ruim gepasseerd en als laatste dochter van de vier, was ze er meer dan aan toe om dan eindelijk ook echt vrouw te worden.

De tweedeling tussen rijk en arm in de schoolbanken.

Het contrast tussen de mensen die een potje kunnen breken, in de buidel kunnen tasten en mensen die de eindjes aan elkaar moeten knopen wordt steeds duidelijker.

Het tekent zich meer en meer af en is te voelen van jong tot oud.

En de trend lijkt zich alleen meer en meer in duidelijke contouren af te tekenen.

Zo groot waren de verschillen in ongelijkheid niet meer geweest sinds de tijd dat de armen nog achter het stalen hek in de kerk moesten zitten en de rijke weldoeners een goede plek vooraan hadden in de prachtig bewerkte kerkbanken.

De politieke invloed op de jeugd van tegenwoordig

Mijn zoon van 10 vroeg vanmorgen of ik ging stemmen? Ik antwoordde dat ik het zou proberen. 

"NIET OP DE VVD STEMMEN" zei hij. 

Ik moest een beetje in mezelf lachen. Kinderen pikken toch een hoop mee van die politieke commotie rond verkiezingssoap. 

De tijd was kort.

Waarom wou je van me weg?
Ik hield van jou, de tijd was kort
Je was mijn alles, niet voor lang.
Je bent er niet meer, doch mijn leven
wordt nog beheerst.
Door jou, zo ver hier vandaan.
Misschien morgen,
               volgende maand,
                            over tien jaar,
kom ik naar je toe.
Zal ik voor altijd bij je zijn.
              Vaarwel!



*een gedichtje van lang geleden, toen ik nog schreef met pen en papier*

Open straat

de straat ligt open
voor een nieuw riool
omleiding
pijpleiding
platen om op te lopen.
hekken zonder doorgang
graven 
de ondergang
waar het werk zich verschool.

Het is weer vrijdag

Het is weer vrijdag en ik ben de klos

Het is weer vrijdag en ik heb geen zin

Het is weer vrijdag en ik mag weer los

Het is weer vrijdag en ik heb geen begin

Kom maar eens in de stemming

Kom maar eens in de stemming.

Een partij voor de arbeiders, een partij voor de dieren,

een partij voor de eenheid, en een partij voor vrijheid,

voor verheven dictators, voor plaatselijk belang, een partij

voor de ouderen, een oude uit 1966 en een partij voor kerk én staat, voor de moslims. Voor elk geloof, voor ongeloof. Voor iedere kleur een voorkeur. Voor de peilingen, voor de monarchie en tegen de armoede, een partij voor het land, een partij voor de stad, iedereen een partij, maar geen partij voor iedereen. Wie trek je voor en wie duwt je in de afgrond. Houd je hoofd nog boven de lasten, verdeeldheid aan de lippen en verdraagzaamheid terzijde. De berg op met gebakken lucht, de berg af met loze beloften.