vrijdag 20 december 2013
donderdag 19 december 2013
De Trouwdag
De trouwdag
Ze zat in haar bank en keek naar de televisie. Met een lekker kopje thee. Naast haar lag haar breiwerkje en op een tafeltje een boek uit de bibliotheek.
Ze had het prima naar haar zin. Ze woonde alleen, was alweer een paar jaar gescheiden, haar kinderen waren volwassen, met een eigen gezin.
Ze was pas laat gescheiden, geen vechtscheiding maar een weloverwogen. Het huis was verkocht en ze hadden gedeeld en ieder had zijn eigen stek gevonden en Hans was zelfs een heel eind uit de buurt gaan wonen, in een andere provincie.
Ze hoorde nooit meer iets van hem, ze zag hem zelfs niet op verjaardagen van hun kinderen.
Hij stuurde altijd wat op de post voor de kleinkinderen.
Ze kon er niet mee zitten, ze was haar eigen weg ingeslagen. Met het feit dat ze nog steeds werkte en ook daarbuiten had ze een druk sociaal leven. En als ze thuis was, dan had ze zo haar dingen die haar bezig hielden.
Ze zat in haar bank en keek naar de televisie. Met een lekker kopje thee. Naast haar lag haar breiwerkje en op een tafeltje een boek uit de bibliotheek.
Ze had het prima naar haar zin. Ze woonde alleen, was alweer een paar jaar gescheiden, haar kinderen waren volwassen, met een eigen gezin.
Ze was pas laat gescheiden, geen vechtscheiding maar een weloverwogen. Het huis was verkocht en ze hadden gedeeld en ieder had zijn eigen stek gevonden en Hans was zelfs een heel eind uit de buurt gaan wonen, in een andere provincie.
Ze hoorde nooit meer iets van hem, ze zag hem zelfs niet op verjaardagen van hun kinderen.
Hij stuurde altijd wat op de post voor de kleinkinderen.
Ze kon er niet mee zitten, ze was haar eigen weg ingeslagen. Met het feit dat ze nog steeds werkte en ook daarbuiten had ze een druk sociaal leven. En als ze thuis was, dan had ze zo haar dingen die haar bezig hielden.
dinsdag 17 december 2013
vrijdag 8 februari 2013
Niet zoenen
Voor het eerst op mijn blog verschijnt hier het werk van iemand anders. Niet zomaar de eerste de beste natuurlijk. En uiteraard met volledige toestemming van de auteur. Ik kan dan ook zeggen dat ik niet zonder enige trots hier een klein gedichtje publiceer, volledig verzonnen door mijn jongste zoon.
zondag 20 januari 2013
Sneeuw
Wit
en puur dwarrelen de vlokken naar beneden. Het duurt niet lang of de
wereld om je heen is bedekt onder een maagdelijk wit kleed, die alle
lelijke dingen onzichtbaar maakt. Nergens zie je meer het zwerfafval,
niet opgeruimde hondendrollen en ook de kale takken van de bomen,
hebben ineens iets magisch.
Abonneren op:
Posts (Atom)
