GEEF HET VOLK BROOD EN SPELEN

Eigenlijk wil ik me helemaal niet wagen aan politiek getinte stukjes op mijn blog. Ik hou het liever bij mezelf. Maar de afgelopen weken, mede ook door de leuke en hilarische twitterberichten, die het oplevert, heb ik toch wel zitten gniffelen. De politiek is op dit moment wel volksvermaak nummer 1, hoewel de gekte rond het al dan niet doorgaan van de Elfstedentocht nu toch wel een nek aan nek race voert om de felbegeerde koppositie, want de leus Geef het volk Brood en Spelen, is weer helemaal uit het stof gehaald en opgepoetst, evenals...........de schaatsen die uit het vet zijn gekomen.

Om even de Wikepedia te quoten, om ons geheugen op te frissen, of voor diegenen die niet weten waar de term geef het volk brood en spelen vandaan komt:

"Panem et circenses" of "brood en spelen" is een uitdrukking die slaat op de praktijk om de gunst van het volk te winnen door oppervlakkige behoeften van het volk te lenigen, namelijk eten en vermaak. De uitdrukking stamt van “Satire X” van de Romeinse dichter Juvenalis.

Zodat we allemaal weer even weten waar het over gaat, vergeet vooral dat stukje over Juvenalis niet te lezen, zo interessant.

Een tikkeltje meewarig heb ik de berichten op sites, blogs en twitter en andere media gevolgd over het boerkaverbod wat nu dan toch eindelijk uit de ijskast is gehaald en ontdooit is in de Eerste Kamer en aangenomen, netjes verwoord door een verbod op gelaatsbedekkende kleding, zoals boerka's, niqabs, bivakmutsen en alles wat daar op lijkt, met als doel het gelaat te bedekken, in openbare ruimten. De boetes op overtreding, ligt ver boven het bedrag wat je moet ophoesten voor het negeren van een rood stoplicht, foutparkeren of het niet opruimen van de drollen van je hond. Niet dat het handjevol boerkadraagsters en niqabdraagster daar mee hoeft te zitten, want een Franse zakenman

, heeft laten weten ook voor de Nederlandse boerkadraagsters de boetes te zullen betalen. Maar ook dichter bij huis is er een redder in nood. Verbaasd dat de boerka en niqab uit het straatbeeld moeten verdwijnen, heeft een webshop in feestkleding ontdekt dat er gelukkig uitzonderingen gelden voor hulpsinterklazen en......carnavalsvierders en is zo loyaal geweest zijn assortiment uit te breiden met boerka's en niqabs. Mochten zijn klanten worden beboet dan zal de eigenaar de boete voor zijn rekening nemen( natuurlijk wel met aankoopbewijs, dat de betreffende boerka in zijn webshop is aangekocht. )

Een gul gebaar, zeker in deze maand. De maand van de brood en spelen, waar een klein landje weer eens laat zien dat het groots is en vooral zijn rijke Romeinse invloeden kan profileren. Bontgekleurd unaniem, achterelkaar in polonaise, met dezelfde meezinger.

Maar voor het zover is moeten we eerst even kijken, hoe het politieke klimaat er aan toe is, sinds deze spraakmakende bekrachtiging van dit wetsvoorstel.

Wat de Almachtige ervan vindt, dat blijkt zeker uit de buitentemperaturen. Welke niet meer boven het vriespunt zijn geweest sinds de wet is doorgevoerd en ik heb nog nooit zoveel mensen rond zien lopen in gelaatsbedekkende kleding als ooit tevoren. Er is nergens meer een bivakmuts te krijgen en om het nog eens extra in te wrijven, de temperaturen blijven voorlopig onder nul. En dat brengt wel hele ander kopzorgen met zich mee dan een boerkaverbod, want de rayonhoofden steken, bedekt de koppen bij elkaar en trekken erop uit om zich bezig te houden met ijsdiktes en ijstransplantaties en dwarsbalken, om zo even kort de berichtgevingen in één simpele zin weer te geven.

En er wordt gebeden, door iedereen, gelovig of niet, geloof het of niet, maar hoop doet leven, op de volgende brood en spelen, het spannendste zou-het-wel-of-zou-het-niet-evenement aller tijden, er wordt dan ook door Jan en Alleman, voor en tegenstanders gespeculeerd en getraind, ik zou je niet kunnen zeggen door wie allemaal, iedereen is incognito, volledig gelaatsbedekt, de vaarten, plassen en sloten opgegaan en kijkt of het zich staande kan houden op de schaats, zonder herkent te worden of scheef te rijden. Niemand maakt zich druk om de arm van de wet, want die vind toch dat je niet in alle gevallen moet beboeten, dus pak je gezicht maar goed in, trek aan die bivakmuts en wikkel er nog een sjaal omheen. Niemand hoor je nog over boerkaverbod.

Gefrustreerd is Het Kabinet, die zich aan de speeltafel van het mens-erger-je-niet bord, steeds zijn pionnen terug bij af ziet staan en het moeten afleggen tegen zijn tegenspelers: Het Volk, De Oppositie en De Media. Maar hier blijkt Het Kabinet, toch een slecht verliezer, want het vermeent zich in een positie te bevinden, waarin ze snel even de regels van het speel ter hunne voordelen te kunnen wijzigen, om zo weer aan kop te kunnen komen om toch als eerste hun pionnen binnen te halen. Verbolgen besluit men dan maar over te gaan tot een potje kaarten, want Het Kabinet had de dobbelstenen gemanipuleerd en dacht even snel een paar hoge ogen te kunnen gooien. Als je het hebt over van een koude kermis thuis komen, gniffel. Brood en spelen.

Het duurde even om de juiste “paren” te formeren. Hoe verrassend blijkt dat Het Kabinet geen andere keuze heeft dan De Oppositie als partner tegen Het Volk en De Media, die elkaar snel hadden gevonden en dat terwijl men niet eens wist voor welk spel de kaarten geschud gingen worden. Chaos alom, de ene kreeg de zwarte piet toebedeeld, de joker zat nog in het spel. Men zat te azen op hoge troeven, seinden naar de partner, maar niet iedereen was even goed in non-verbale codes en bleek de media toch de beste troeven in handen, want research is overleven, als het erop aan komt, speel je op zeker. Alles of nietsontziend, met Het Volk als geducht partner in de strijd, overal op voorbereid, wie niet horen wil moet voelen. Bij het Kabinet geen kleur te bekennen en blufpoker, is een zwakte bod als je toch je partner gaat overtroeven, omdat je die de slag niet gunt. De Oppositie een roepende in de woestijn, lijkt nu wel heel erg ver en verloren, als het zich moet beschermen tegen het zand dat in de ogen stuift, die de wind van Het Kabinet laat opwaaien, en ze hun zwakke broeders laten afzwaaien. Dus kan je beter maar snel ter plekke je kop in het zand steken. Geobsedeerd door het Oosten zoekt men het nu maar even wat Noordelijker en blijft men dichter bij huis. Men is het even zat en is MOE gestreden. De kaarten liggen op tafel en het plaatje is niet rond. Het spel is toch te moeilijk en carnaval te bont. En het circus in Den Haag dat gaat gewoon door, met een paar clowns meer of minder, is het wel een ballentent geworden, nu ook de beesten niet meer mogen aantreden en het Russisch Staatscircus zeker niet gecontracteerd gaat worden, laat we gewoon de tentjes van activisten staan, anders is het veld zo leeg, waar is het anders voor bedoeld. Brood en spelen, het kan vriezen of dooien. Dat is nu de grote vraag.

Ik beken geen kleur, ik noem geen namen, ik maak niemand zwart en ik wil geen wit voetje halen. Ik ben nooit een kei in Nederlands geweest op de Middelbare school en geschiedenis vond ik niet boeiend, mode is een status voor de stand van mijn gril en ik blijf liever dichter bij mezelf, wil nu zeker niet graag naast mijn schoenen lopen, vooral niet bij voorbaat op de zaken vooruit. Ik klaag niet en ik zeur niet, ik schrijf alleen maar wat in mij is opgekomen. Eens zullen we het toch nooit worden, en met dit weer zeg ik alleen maar, voer het brood maar aan de eendjes en wie niet houdt van spelen, die kan niet tegen zijn verlies.