Het slaat nergens op - zomaar een gedicht -

Het slaat nergens op

We nemen het niet te nauw

De kool zonder het sop

Betalen kleurt je blauw

Een klusje moeten we klaren

een brug te ver overgeslagen

Met de billen op de blaren

durven we niets terug te vragen

Wat zouden we dan gaan doen

Of moeten we het niet vertellen

wie bezit er nog een miljoen

en kunnen we niet eens meer bellen

het laatste oortje gaat eraan

of is die ook al versnoept

dan is alles van de baan

en ben je uitgepoept

Wie zoekt nog in het ochtendgloren

Naar de resten van de nachtbruiloft

wie vind wat hem nog kan bekoren

die heeft in ieder geval geboft

Schrijf het dan maar op je buik

want het zijn te dure woorden

toekomstmuziek ritselt in een dode struik

En de koude wind komt uit het noorden

En voor wie is de boodschap

en wie gaat hem overbrengen

op de laatste trede van de trap

Geen sport om te verlengen.

Het einde is over en sluiten

wie niet meer om wil keren

kan er ook niet meer naar fluiten

het kleed van pek en veren

Voor de snelheid niet beboet

kan de ergernis niet vertragen

ga voorbij en wees gegroet

dan begint er iets te dagen

We moeten er maar mee stoppen

Het is echt genoeg geweest

we spelen niet met poppen

en de schoonheid is voor het beest

Ik kan er wel mee weg lopen

Als ik het maar had geweten

nu kan ik alleen maar hopen

op wat onzinvolle kreten

Voor hen houd je je woord

Wie leest en durft te schrijven

die weet en wordt gehoord

Zij overleven en mogen blijven.