Mijn Nederland getrouwe, ben ik van Marokkaanse bloed

Ik ben zelf een pure Hollandse, maar in twee van mijn kinderen stroomt ook het Marokkaanse bloed. Wat dat brengt voor de toekomst, dat weet ik niet. De meester van mijn jongste zoon zei tijdens het tien-minuten gesprek dat hij de next Najib Amhali zou kunnen worden. Nu heeft mijn zoontje van zeven wel een bepaald charisma wat me wel eens doet huiveren, op een positieve manier. Het charisma wat bij vele trotse Nederlanders met Marokkaans bloed te bespeuren valt.


Was het niet zo dat de succesverhalen van het Nederlandse lied, film, literatuur een hele tijd geleden een wat stoffig imago hadden, was het niet aan het doodbloeden, was ze niet toe aan een transfusie.  En kreeg ze deze transfusie niet door een keur trotse Nederlanders met Marokkaans bloed, we kennen ze allemaal, onze schrijvers, acteurs, rappers, cabaretiers, zangers, voetballers, de grote namen kunnen we er bij bedenken.
Wie heeft er niet de grote kaskraker Shouf Shouf Habibi gezien IN de bioscoop, terwijl iedereen het liefst een videootje huurde bij de videotheek. Nu ik wel en met mij heel veel andere Nederlanders met of zonder Marokkaans bloed.

In mijn jonge jaren heb ik veel, heel veel gelezen, ook literatuur en me gewaagd aan werken van Maarten 't Hart, Jan Wolkers,  A. den Doolaard. Maar toen ik een kwart eeuw later De Langverwachte had gelezen,  had ik niet alleen het gevoel dat dit mijn literaire beleving oversteeg, het gaf mij ook positieve inspiratie naar wat weer veel later zou resulteren in zelf iets gaan schrijven. En al die ander schrijvers met Marokkaans bloed die een serieuze bijdrage leveren aan de literatuur van het Nederlandse Boek, bekend, vergeten, of minder bekend. Maar ook niet te onderschatten al die journalisten met Marokkaans bloed, die op hun manier met veel elan een geheel andere schwung geven aan het overbrengen van het nieuws, of dat nu in de krant is, op televisie, de radio, of op internet, op een site, blog of een column met welke kleur dan ook.
Is het niet zo dat cultuur, kunst, film, sport, literatuur, politiek en muziek niet een heel ander elan heeft gekregen na de transfusie met het Marokkaanse bloed. En dat het spraakmakend is en het goed doet in de Nederlandse samenleving daar valt niet over te twisten. Het is een feit, getuigen de successen die behaald worden, de kaskrakers,  de volle zalen, de bewondering, de nominaties, de prijzen.

Hoe kan schooltv nog leuker worden, nu deze jonge Nederlander met Marokkaans bloed op de megagrote digitale schoolborden de klaslokalen binnenkomt bij de onderbouw, om op zijn manier de kinderen te vertellen over de meest uiteenlopende onderwerpen en ze er iets van leert. Dat hij trots is op zijn Marokkaanse bloed, getuige wel het feit dat hij al die kijkertjes meeneemt naar de plek van zijn roots.
Hebben we niet allemaal ons hart verloren aan onze knuffelmarokkaan en heeft hij niet een baan gebroken met een programma wat letterlijk oude en nieuwe generaties deed treffen en het positief effect van de transfusie duidelijk zichtbaar was. Breaking nieuws was de eerste burgemeester met Marokkaans bloed en nog wel van een grote stad. En ik ben niet meer van jou, maar hij is nog van ons, met meer mooie raps en tegenwoordig ook de cupido voor de kalverliefdes van de lagere school.
En op een verloren avond, zoekend in het repertoire van uitzending gemist vond ik er een film Alibi, wat een plezier om ernaar te kijken, zeker heeft de Nederlandse acteur met Marokkaanse bloed de film interessanter gemaakt, zoals ook het huis Anubis.
Series die ons alle nog bij staan, wie heeft er niet naar gekeken, Dunya en Desie en de moderne bewerking van Shakespeare's Romeo en Juliet, doorstroomt met Marokkaans bloed werd Najib en Julia.
Wat is er nou mooier als de JohanCruiff foundation jubileert en er een prachtlied word gezongen door vele zangers, waaronder natuurlijk een aantal met Marokkaans bloed, we kennen ze allemaal en niemand minder dan onze cabaretier, met topshows, die nog steeds graag bekeken worden op youtube, heeft zijn eigen foundation, geheel in het gedachtegoed wat je kan verwachten van een Nederlander met Marokkaans bloed.
Ik bekeek trailers van de film RABAT die mijn interesse had gewekt, door de acteurs met Marokkaans bloed en was dan ook bloednieuwsgierig en kon niet wachten op de dvd. Nog voor de dvd uitkwam, zag ik daar een trotse Nederlander met Marokkaans bloed met een fucking gouden kalf in zijn handen, een speech geven waar menig politici jaloers op zou zijn. De politici, met Marokkaans bloed zorgen  er ook voor dat de transfusie een warmbloedig effect heeft in het politieke klimaat van vandaag de dag en hij verdedigt met veel passie zijn identiteit in de tweede kamer.
En was het niet hot nieuws de eerste Nederlander met Marokkaans bloed, die in het Nederlands elftal ging spelen en de jonge ambitieuze speler, die het elan van zijn Marokkaanse bloed injecteerde in PSV.
En het moet toch wel een damn goeie acteur zijn, die mij kan overtuigen mijn bureaustoel te verruilen voor een klapstoeltje in het Theater Aan Het Spui, om daar uiteindelijk te genieten van een stuk, wat al vele volle zalen door het land had getrokken en wat mijn ogen voor het theater opnieuw heeft doen openen. En ze kunnen zingen deze rappers en zangers, samen, alleen of gebroederlijk, heel gemengd, met mooie teksten, muziek op wat voor manier dan ook, leeft de Nederlandse taal weer op, de manieren zijn divers, en niet alleen de rappers bekoren het publiek, zelfs het Marokkaanse bloed zit in het Nederlandse levenslied. 

En dit betoog is niet alleen voor al die bekende, beroemde en beruchte Nederlanders met Marokkaans bloed, maar zeker ook voor al die andere Nederlanders met Marokkaans bloed, die hun transfusie hebben bijgedragen en wiens bloed stroomt door de aderen van de Nederlandse samenleving. Dit is natuurlijk ook voor al die advocaten, verpleegsters, journalisten, schoonmakers, leraren, dokters, boekhouders, straatvegers, bejaardenverzorgers, peuterleidsters, slagers,  maatschappelijk werkers, taxichauffeurs, treinconducteurs, politieagenten, vuilnismannen, winkelmeisjes en voor al die jonge mensen, wiens bloed kookt om ook hun positieve bijdrage te geven aan de samenleving. 
En dit betoog is ook voor al die mannen, vaders,  die vijftig jaar geleden hun eerste stappen zetten op Nederlandse bodem, om de opening te maken waardoor het Marokkaanse bloed nu door de onze samenleving wordt gepompt. De pioniers van toen en de pioniers van nu, het bloed kruipt waar het maar gaan kan en we kunnen niet ontkennen, dat we er met zijn alle toch stiekem van genieten, ook al toog je niet naar het theater of een concert om een voorstelling bij te wonen van een van onze Nederlandse talenten met Marokkaanse bloed die schitteren op het podium, de hits op Youtube spreken voor zich, dus petje af, voor al deze artiesten. En ook ben je blij met je hulp in de huishouding die trouw elke week met veel Marokkaans elan je huisje weer spik en span tovert. Dit betoog is ook voor haar, de schat een echte Nederlandse.........met Marokkaans bloed.

En voor al die Nederlanders met Marokkaans bloed, jong en oud, beroemd, bekend of berucht, hier genoemd of niet, of onbekend, maar niet minder belangrijk, ik bedank jullie voor jullie transfusie aan de Nederlandse samenleving, vroeger, nu en in de toekomst.

En last but not least, kijk ik naar mijn eigen twee nog jonge helden, Nederlanders met Nederlands én Marokkaans bloed, zo gemengd en zo goed. Wat hun bijdrage zal zijn, het ligt allemaal nog in de toekomst.
En met mijn helden, zijn er vele Nederlandse kinderen met Marokkaans bloed, vol van passie en talenten, klaar voor de volgende transfusie.                               


Dit heb ik geschreven vanuit mijn beleving en mijn visie, ik ben geen beroemd schrijfster, journalist of columnist, ik kijk, zie, beleef, denk en waag het af en toe om daarvan iets toe te vertrouwen aan mijn blog, om met jullie lezers te delen.