Ik
wilde dat jij mijn tranen droogde, en ik de situatie gedoogde.
Mij
zou doen vergeten, wat er was gebeurd, hoe de roze wolken, grijs
werden verkleurd. De zon ophield met de schijn en onze foto in twee
delen werd gescheurd. Ik er niet meer bij mocht zijn.
Jouw
vingers verstrengelden niet meer de mijne, maar die van haar.
Jouw
plek was niet naast mij maar daar.
Ik
kon het niet geloven, dat je haar je liefde ging beloven, terwijl je
hart al was bezet, daar had je mij toch in gezet? Toch was het geen
belet, om een andere weg op te gaan, terwijl ik nog je hartslag
hoorde slaan.
Voorgoed
voorbij, voor mij, toch kan ik nooit vergeten, maar er is geen weerzien. Ook niet misschien. Rust , sust mijn gebroken dromen en jij, die
nooit meer terug zal komen.
©KhadijahS
Heel erg mooi Khadijah!
BeantwoordenVerwijderen