Stad van mijn dromen

Oh Den haag, als kind was je de stad van mijn dromen, ik mijmerde hoe ik er zou komen, zou wonen, me in jouw straten zou vertonen.
Ik verliet mijn dorp, provinciestad en ging op pad, ik kwam zo dichtbij, maar binnen je stadsgrenzen was nog steeds geen plek voor mij.



Maar ik ging in je gebouwen aan de slag en toen ging ik overstag. Geannexeerde grenzen dat was een goede zet, ik ging wonen in Den Haag, snel verhuizen met mijn tafels, stoelen en mijn bed. Ik was je inwoner, het was bijzonder een wonder, een droom kwam uit, ja mensen, vrienden en familie uit de provincie, ik woon nu in de residentie

Stuur me een brief, mijn adres is in 's-Gravenhage, niet vrage, je krijgt me hier niet meer vandaan. Verhuis ik nog een keer, steeds dichter naar je hart, dichter bij de mart.


Dankbaar rij ik door je straten, hoor ik het Haagse praten, ik ga dit hier nooit verlaten. 
Doorkruis je lange lanen en weer voort, over de laan van Meerdervoort, niets wat me stoort, mijn soort, ook op de kade. Laat je rade, ieder in zijn waarde, winkeltjes in de Gaarde
of de Stede, deftig in het centrum, kijken in het omniversum, bezoek eens een museum. 
Ik trek er op uit, nu en later, naar theater. Meet met andere mensen, met dezelfde wensen, die houden van dezelfde stad, gekozen hebben voor hetzelfde pad

Ook al ben ik er niet geboren, ik voel toch dat ik hier bij moet horen, zo vertrouwd, gewend, gekend. De wijken die lijken op het thuis, daar was mijn huis, is mijn flat, appartement. Of iemand me nu kent, of niet, ik geniet, want ik woon nu permanent in Den Haag, de stad van mijn dromen.

©KhadijahS