Een
glanzende veelbelovende omslag
van
een nieuw nog ongelezen boek
Andere
verhalen eindigden in een veldslag stuk gescheurd in een vergeten hoek
Maar
ik ben bij zinnen, ik wil beginnen, ook al is het verzonnen ik geef
me gewonnen, ik ga overstag.
Mag
ik je omslag bevoelen. Je pagina's omslaan, je verhaal leren kennen,
wat de letters, woorden en zinnen bedoelen.
Ik
lees gevoel, spanning en sensatie. Ik wil erin mee, opvoeren een
prestatie, met me ziel en me zaligheid, lezen mijn ogen over je
openheid van jouw geheime verlangen, die je zinnen verzinnen.
Oh
boek, met je ongelezen geschreven verhalen, die ik nog moet lezen,
vertalen, opnemen in mijn wezen, je halen naar mijn wereld tussen
werkelijk en onwezenlijk, geniet ik van elk nieuw woord wat me
bekoord.
Je
maakt me nieuwsgierig, als je woorden me snaren beroeren, geest op
volle toeren, en die zin me doet wegvoeren.
Alles
is mooi ik zie het bijna echt gebeuren, ik zie de kleuren en ruik
bijna de geuren van het onverbloemde van de ongelezen pagina's die
niets te raden laten, ik ken, herken, de toon van gewoon, zoals elke
slag, die je gaat verliezen, krijg je het voor je kiezen, moet je het
afleggen en valt er niets meer te zeggen.
Wetend
wat er komen gaat, is het niet te laat, halverwege ben ik gestopt met
omslaan want ik weet hoe het zal verdergaan, het bekende liedje, geen
redden aan, dus besluit ik wijselijk op de helft je weer dicht te
slaan. En regels ongelezen te laten staan.
©KhadijahS
Elk boek heeft zijn eigen verhaal
BeantwoordenVerwijderendat is ook zo als in jouw levensboek
Soms zijn de verhalen heel erg mooi
en soms zijn de oudste verhalen zoek
In een levensboek weet je ook niet wat komen gaat
en dus ook niet wat op het einde van de bladzijde staat.
© Tine de Jong - 2015
dank je ook voor deze mooie opmerking in dichtvorm
Verwijderen