Mijn strijd tegen de elementen van het weer, VORST

Het is koud, iedereen heeft dat inmiddels wel ervaren. Ook ik. Op de fiets, elke ochtend weer. Koud of  kouder, we gaan eruit. BOYS moeten naar school. 


Ja en dan moet er toch wel heel wat meer onder de ABAYA komen dan een legging en een spijkerrokje. 
Nu geef ik me niet graag bloot voor mijn bloglezend publiek, maar zal een uitzondering maken, misschien dat iemand er iets mee kan die ook wil proberen een stukje te fietsen en toch nog met leven in zijn ledematen wil aankomen op de plaats van bestemming.

Om vandaag de tocht te overleven, heb ik mij gestoken in een maillot( compleet met voeten, zo'n echte maillot), daaroverheen een legging van de wat dikkere soort. Over de maillotbeklede voetjes een paar echter buitenwerkmanssokken en daaroverheen van die heerlijke zachte huissokken. En om het geheel van de onderbenen extra te beschermen tegen de striemende wind een paar beenwarmers. Een mouwloos shirt met een col en daaroverheen een strak truitje met lange mouwen. Daarover een wat losser truitje die over billen en onderbuik valt en die een lange wijde col heeft. Een wijde pantalon met een elastische taille, deze heeft wat kou betreft geen waarde maar dekt het geheel toe met algehele bewegingsvrijheid, Hierover een dikke wintertuniek die valt tot op de knie. en dan vestje met wat langere mouwen die ver over de polsen vallen en een deel van de hand overdekken. 
Een warm elastisch bonnetje met daarover een hijab ( zon kant en klare die je over je hoofd trekt ) Ik stop dat goed tussen de V hals die het vestje nog openlaat, nadat ik die heb dichtgeknoopt. Onder mijn kin trek ik een de col van de trui,  langs mijn hals een stukje naar buiten.Over de HIJAB dus een echte MUTSENMUTS jaja al ruim 20 jaar in mijn bezit, het is de originele van de foto ( oef  hoe oud ben ik wel niet ) en die drapeer ik als een soort onderhoofdoekkapje over mijn hijab en daarover heen doe ik een wat dikker, gemaksmodel hoofddoeksjaal, zo'n lange die onder kin al is genaaid met een kort en een lang stuk sjaal, de kenners weten wel wat ik bedoel. Ik trek de col even tot over mijn neus en drapeer het lange stuk rond mijn hoofd en zet het vast met door dezelfde kenners, welbekende hijabspeldje net aan de zijkant van mijn kin. Ik kijk in de spiegel en test alle mogelijkheden om het aan alle kanten over mijn gezicht te kunnen trekken om de huid van wangen, kin, en neus optimaal te beschermen tegen, de kou ( ik wou dat ik een bivakmuts had, maar die zijn vast uitverkocht, als ze nog niet uit de handel zijn genomen) 
Ik trek nu mijn ABAYA aan en over mijn goed besokte voeten een paar gevoerde boots van 2 maten groter ( speciaal voor deze dagen en veelbesokte voeten ) 
Nu nog mijn veel te brede, foeilelijke, maar goed tegen weer en wind, regen en sneeuw en......vrieskou beschermende fietsjas aan.  Dubbele handschoenen, speciaal geprepareerd, beschermen mijn vingers, met een extra trucje. Dubbele handschoenen dus, 1 paar leren en daaroverheen van die one-size naar elke maat rekbare handschoenen, ongeveer van datzelfde spul als de huissokken. Deze combinatie die liggen dan al klaar tussen de bovenkant van de radiator, om lekker voorverwarmd aan mijn handen te schuiven.  En dit concept daar red ik het net mee. Die handschoenen leg ik ook bij aankomst elders gelijk op de verwarming, zodat ik op de terugrit ook weer verzekerd ben van redelijk functionerende vingers bij aankomst. En het werkt. Dit handschoenenconcept werkt op de fietsafstand van 3 km net aan. 


even een impressie van deze ochtend in temperatuur:
heenweg 6:55   -6  
terugweg 8:32  -7 
Voor de ware gevoelstemperatuur moet je er dan nog 10 graden vanaf  trekken ongeveer en afronden naar beneden, met nog eens 2 graden.



Maar dan ben ik binnen, en dan. De combiketel staat constant te loeien, want het huis blijft binnen niet op temperatuur. Met beneden me een souterrain waar niet gestookt word, en naast me ook niet, stook ik me gek en dan heb ik het nog niet over alle kieren, gaten en spelonken van dit gatenpakhuis, waar de nietsontziende  ijzige tocht  aan alle kanten naar binnen sniert om je alsnog bij je gloeiend hete kachel te doen rillen van de kou. Ik moet zeker wel een stuk of 8 tochtbeesten hebben, zo even de tochtstroming gevolgd te hebben die door mijn huis waart. Nu tochtbeesten scoren, dat doe ik toch liever als ik niet door een gure winkelstraat hoef lopen te hufteren, dus ik heb een deken in een dekbedopbergzak gedaan en een slaapzak in een weekendtas en tegen de onderkant van de voordeur gezet, gordijn doe ik ook dicht en het helpt, heb een dekentje dat rol ik en leg ik onder de kier van de slaapkamerdeur en mijn balkondeurkieren gister al gebarricadeerd met een dekbed in opbergzak die niet gebruikt opgeslagen lag en een tuinstoelkussenhoes, die ik met een stoel op zijn plaats geklemd hou. Het werkt enigzins, de temperatuur blijft langer hangen en doordat de tochtstroom is afgesneden, heb ik het nu aangenaam warm, het vergt wel wat van het improvisatievermogen zeg. 
Op mijn verwarming liggen kersenpittenkussentjes die ik af en toe even op mijn schoot leg en om mijn handen er aan te warmen. ( doorbloedingsproblemen ) Ik kan niet de hele dag tegen de radiator aan gaan zitten. 

Ik zie dat de kou voorlopig nog wel aanhoud, ik zal vanmiddag echt onderweg naar huis moeten stoppen bij de supermarkt, wat ik liever niet doe, om nog wat in te slaan. Ik heb een afspraakloos weekend voor de boeg, dus dat word een weekend WINTERSLAAP, net als de beren, jammer dat het alleen maar een weekend kan. Ik zou best zo willen zitten, tot ik weer naar buiten kan gaan, als het zonnetje echt warm op je gezicht kriebelt, de vogeltjes weer fluiten en de eerste groene blaadjes aan de bomen verschijnen en de wereld wordt verleid door kleurige bloesems. Als het hart verlangt weer buiten te zijn en de lente je gevoel doet herleven en je die speciale energie gaat geven. Maar dat is geen optie, dus ik trotseer de kou met mijn halve garderobe onder mijn ABAYA  en ik bereid me voor als een beer die zijn winterslaap gaat houden op een WINTERSLAAPPYJAMAWEEKEND.




Had ik al gezegd, dat het koud is, brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!!