Voor eeuwig en voor altijd – zomaar een gedicht 2

Voor eeuwig en voor altijd

met de vele naaste buren

blijft het haat en nijd

en geen staakt het vuren

Voordat hij haar had gekust

heeft ze hem laten lopen

en werd er niet geblust

het vuur kan alles slopen

In de rij voor vrijkaarten

gratis op de eerste rang

stap niet op hun staarten

de zitting is nog lang

Ze geven met gulle gebaren

van hun have en goed

wat kan het dan verklaren

het zakken van de moed

Als je niet kan praten

hou dan ook je mond

want het vult geen gaten

en het is ook ongegrond

Wie speelt nu de hoofdrol

de pineut is de sigaar

geen schoonheid en geen trol

de handen in het haar

Loop je daar moederziel alleen

geen houtje om te bijten

en op het verkeerde been

twee zolen om te slijten

Als we praten over doen
maar met wat meer franje
dan denken we nu groen
en houden het op oranje

Wat geeft de vlag kleur

de opbrengst van de winnaar

opent toch een gesloten deur

winst is voor de verzamelaar

Een liedje opent de oren

klinkt toch ook wel bekend

maar niemand wil het horen

het raakt niet meer gewend

Vermenigvuldig het en ga heen

we zoeken de gemene deler

maar wie krijgt het meteen

boter kan nog altijd geler

Brood wordt niet meer belegd

dat is tegenwoordig erg hip

het laatste woord is gezegd

en wie toont er begrip

Zeur niet aan mijn hoofd

er wordt toch wel gevoetbald

en niemand die iets beloofd

welke kansen zijn niet verknald

De toekomst vaart weer blind

op een zinkend houten vlot

op knieën door het grind

voor slechts een afgekloven bot

We moeten maar gaan snoeien

dode takken met verrot fruit

daar wil niets aan groeien

dus gooien we het eruit

Waar je ook verscholen was

vliegen vogels in het rond

de kwaliteit van het gras

vult alleen een grote mond

Maar de koeien praten niet

als een kip zonder kop

wie zit met het verdriet

een ander bereikt de top

Mijn straatje is te nauw

dat is niet te verkroppen

het verandert ook niet gauw

dus ga ik hiermee stoppen