De politieke invloed op de jeugd van tegenwoordig

Mijn zoon van 10 vroeg vanmorgen of ik ging stemmen? Ik antwoordde dat ik het zou proberen. 

"NIET OP DE VVD STEMMEN" zei hij. 

Ik moest een beetje in mezelf lachen. Kinderen pikken toch een hoop mee van die politieke commotie rond verkiezingssoap. 



Ik vroeg hem op wie hij zou stemmen, als hij mocht stemmen. Zijn antwoord was even snel, luid als beslist: 
"NOU NIET OP DE VVD" 

"DE VVD, WEG ERMEE" riep hij ook nog.

Geeft een goed beeld weer voor de toekomst en hoe de media van invloed is op de jeugd en de toekomstige stemmers.

"Maar wat wordt het dan wel?" 

"Ik kan eigenlijk niet kiezen. Ik denk Islam Democraten of die andere, die het zelfde is maar zonder Islam, maar wel voor de moslims."

"Maar als het ook voor de moslims is dan is het toch ook met Islam." ging ik door. Ik vond het wel leuk, het gesprek met mijn zoon zo net voor hij op de taxi moest naar zijn school. 
"Maar het staat niet in de naam van de partij, dat is verwarrend. Maar ik mag pas stemmen als ik 18 ben, mam. Dan bestaan die partijen vast niet meer."

Mijn zoon van 10 sloot hiermee de discussie en zijn taxibusje was gearriveerd.

Ik ging kijken hoe mijn zoon van 9 vorderde met zijn tanden poetsen en zich omkleden.
Terwijl hij zijn kleren bij elkaar zocht vroeg hij aan mij.
"Waar waren jullie over aan het praten?"

"Ik vroeg op wie je broer zou stemmen, als  hij zou mogen stemmen?" 

Hij haalde zijn schouders op.

"En op wie ga jij stemmen, als je zou mogen stemmen?" 

Ik dacht nu komt het, want zoonlief van 9 is heel geïnteresseerd in maatschappelijke en politieke programma's en ook volgt hij praatprogramma's, als de De Wereld Draait Door.

"Ik ga op mezelf stemmen." zei hij.
"Dat kan niet?" zei ik toen.
"Jawel, ik richt gewoon zelf een partij op. Voor meer skatebanen." 
Ik knik "Ja dat is heel belangrijk, meer skatebanen." 

"En ik ga dan beslissen, dat kinderen ook mogen stemmen. Want volwassenen stemmen zo dom en ze zijn nog lelijk ook. Ik wou dat ik nu 18 was." verzuchtte hij, terwijl hij zijn sokken aantrok.

"Mam, ik keek maandag naar een programma en daar zaten 5 mannen dom te praten en ze waren alle vijf lelijk en ze waren van politieke partijen en ze snapten er gewoon niks van. Dan ga je daar toch niet op stemmen."

Ik fronste een beetje mijn wenkbrauwen. Beseften die mannen wel wat voor invloed ze hebben op onze kinderen, zoals ze zich profileren in de media.

Vraag me af of er nu een kijkwijzeradvies wordt uitgevaardigd voor politieke programma's.

"Is het saai in de politiek, Mam? En wordt je er lelijk van?" vroeg mijn zoon met een nadenkend gezicht.

"Niets zo amusant als de politiek, jongen. Een grotere show bestaat er niet. Dus als je nog acteur wilt worden en een groot publiek wilt vermaken, dan ligt daar je toekomst." 

Ik doe mijn ogen dicht en stel mijn zoon voor als man. Met een pak aan en zijn papieren in een rugzak, een Monster petje achterstevoren op zijn stevig in de gel gemodelleerde haar, over het binnenhof scheren op een skateboard.