Ik
ben toch niet gek
Geef
je me nu bloemen, omdat je bij me wilt horen, me wilt bekoren, met
een doos chocola, denk je dat ik overstag ga.
Ik
ben echt niet gek, er is geen plek voor iemand die me niet wil leren
kennen, me nooit zal begrijpen,
zichzelf
wil verwennen, bij wie de essentie niet wil rijpen
Van
liefde, geven en nemen, leven en laten, zonder hiaten met de juiste
woorden praten, de levels laten stijgen en mij doet zwijgen, de adem
benemen..............
Waarom
stuur je toch die kaart, zonder naam, alsof ik niet weet hoe je heet,
wie je bent, je niet meer kent. Ik veeg nog steeds de brokken van de
leugens die ik van je heb vergaard, bewaard. Wat is het dan waard,
die voorbedrukte woorden op een stuk karton, chocolade bonbon,
weggestopte dromen, in de kiem gesmoord, diep weggezakt, komen naar
boven, doen beloven nog een keer, weer opnieuw en meer.............
Maar
ik ben toch niet gek, ik wil je niet meer op die plek, waar ik je
ooit had uitverkoren, voor het leven, alles om te geven. Je hebt ze
weggenomen, die dromen, wat wil er nu nog bij me komen.......
Denk
je echt, ze gaat wel mee, voor een diner voor twee, in een
restaurantje aan de zee, als je voor komt rijden in de geleende auto
van je neef, altijd over de schreef. Je bent niet een andere, niet te
veranderen, je bent nog diezelfde vent, die me zo goed kent, maar
waarvan ik niet weet of jij het wel bent.
Ga
toch weg, zeg, ik ben toch niet gek, dat ik daar weer intrap, is het
soms een grap, om mijn hart weer, tekeer te laten gaan. Ik zou nog
liever een glazen deur inslaan, je buiten laten staan, je laten
wachten in het schijnsel van de maan, dan dat ik me laat breken, dus
ga niet smeken, ik ken al je streken......
Dus
ga toch weg, met als die loze gebaren, cadeau's en woorden die
beloven, die ik niet ik niet kan geloven, ik ben toch niet gek, er is
geen plek.........
Je
bent wel volhardend, met een bord voor je kop in het maanlicht.
Maar
ik ben toch niet gek, dus ga weg, ik doe de deur voor je neus dicht.
©KhadijahS
heel goed.ik hou ook absoluut niet onbekende kaartjes die je niet retour kan sturen. Kaarten liggen je ook vaak in de luren. Het Hollandse gezegde ;ik ben toch niet gek komt hier goed uit de woorden, maar ik geloof niet dat menig kaart stuurders zich hieraan stoorden. Want er lagen er dus... Weer heel wat in mijn bus.
BeantwoordenVerwijderengoed stuk op een bijzondere manier geschreven.
BeantwoordenVerwijderenMarije Hendrikx
Heel mooi geschreven. Mooi blog.
BeantwoordenVerwijderen