zondag 15 februari 2015

Ik ben toch niet gek.........




Ik ben toch niet gek


Geef je me nu bloemen, omdat je bij me wilt horen, me wilt bekoren, met een doos chocola, denk je dat ik overstag ga.
Ik ben echt niet gek, er is geen plek voor iemand die me niet wil leren kennen, me nooit zal begrijpen,
zichzelf wil verwennen, bij wie de essentie niet wil rijpen

Van liefde, geven en nemen, leven en laten, zonder hiaten met de juiste woorden praten, de levels laten stijgen en mij doet zwijgen, de adem benemen..............




Waarom stuur je toch die kaart, zonder naam, alsof ik niet weet hoe je heet, wie je bent, je niet meer kent. Ik veeg nog steeds de brokken van de leugens die ik van je heb vergaard, bewaard. Wat is het dan waard, die voorbedrukte woorden op een stuk karton, chocolade bonbon, weggestopte dromen, in de kiem gesmoord, diep weggezakt, komen naar boven, doen beloven nog een keer, weer opnieuw en meer.............

Maar ik ben toch niet gek, ik wil je niet meer op die plek, waar ik je ooit had uitverkoren, voor het leven, alles om te geven. Je hebt ze weggenomen, die dromen, wat wil er nu nog bij me komen.......

Denk je echt, ze gaat wel mee, voor een diner voor twee, in een restaurantje aan de zee, als je voor komt rijden in de geleende auto van je neef, altijd over de schreef. Je bent niet een andere, niet te veranderen, je bent nog diezelfde vent, die me zo goed kent, maar waarvan ik niet weet of jij het wel bent.

Ga toch weg, zeg, ik ben toch niet gek, dat ik daar weer intrap, is het soms een grap, om mijn hart weer, tekeer te laten gaan. Ik zou nog liever een glazen deur inslaan, je buiten laten staan, je laten wachten in het schijnsel van de maan, dan dat ik me laat breken, dus ga niet smeken, ik ken al je streken......

Dus ga toch weg, met als die loze gebaren, cadeau's en woorden die beloven, die ik niet ik niet kan geloven, ik ben toch niet gek, er is geen plek.........

Je bent wel volhardend, met een bord voor je kop in het maanlicht.
Maar ik ben toch niet gek, dus ga weg, ik doe de deur voor je neus dicht.



©KhadijahS

3 opmerkingen:

  1. heel goed.ik hou ook absoluut niet onbekende kaartjes die je niet retour kan sturen. Kaarten liggen je ook vaak in de luren. Het Hollandse gezegde ;ik ben toch niet gek komt hier goed uit de woorden, maar ik geloof niet dat menig kaart stuurders zich hieraan stoorden. Want er lagen er dus... Weer heel wat in mijn bus.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. goed stuk op een bijzondere manier geschreven.

    Marije Hendrikx

    BeantwoordenVerwijderen